BU DÜNYADA
- 21 saat önce
- 1 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 11 saat önce
Her gidenin ardında
Bir boşluğu kalır
Her gün o boşluktan
Bir çığlık duyulur
Unuttuğun yerden
O acıların da
Sonunda
Zonklar
Kalır
Ömrünü
Dolu dolu
Yaşayamadın
Pişmanlığın da
Yollarına düşer
Gözyaşın olur
Geride kalan külünü
Ara sıra karıştırsalar da
Hiç ışımaz parlamaz
Üfleyip dursalar da
Orada uğuldamaz
O son kalanın da
Kimse
Kırılan dalına
Sargı olmaz
Kırığın da
Zonklar
Durur
Soran
Olmaz
O kalan gülüşünü
Bekletseler de
O gülüşüne
Gülüşünü
Katanlar
Olmaz
Sen oralarda
Yine bir köşede
Bekleyip durma
Ne seni arayan
Ne de soran
Kimse olmaz
Bazen
Zaman susar
Hissedersin bunu
Bazen de sızıntın
Ara sıra görünür
Zaman zaman da
Yılların taşar
Yürüyüp gittiğin
Seni unuttuğunu
Sandığın o yollar
Sonunda ise
Önüne düşer
O acıların da
O yüreğini
Başka deşer
O unutkanlığını
O uykusuzluğunu
Herkes yaşına versin
Boz bulanık akan selini
Yakın dostların bilsin
Gecelerin tanıktır buna
O dostların bir de seni
Gecelerine sorsun
Belki o zaman
Gecelerinden
Taşanlar da
Konuşur
Ne aradığını bilirsen
Aradığını da bulursun
Bazısı rüzgâra yazılır
Bazısı taşlarda okunur
Bazısı da anılarda kalır
Sessizliğine bakıp da
Gülüşünü çalmasın kimse
O gülüşünde saklıdır yarın
Unutma! Işığından kalanlar
Belki bir gün onlara da ulaşır
Yarın mı dedin?
O yarın dediğin de
Bir öyküde saklanır
Sen sen ol...
Yine dalıp gitme
O geçmiş günlerine
Keşkelerle yaşanmaz
Akarına bırak günü
Yaşadığın kadar
Bu dünyada
Varsın
Hasan OKURSOY
1 Mayıs 2026
Yelki
